هــجــــرتـــ شـــادیــــن _ تکــ پسرکـــ ( سیــبـــ سرخ ) تــاریـــخ شــعــر : یکشنبه ، صفر بامداد ، 3 شهریور 1398 ثبتـ در وبلاگـ : سه شنبه 7 آبان 1398 - 20:50 زمان نزدیکِ احساسه +پاورقی : اتفاقات مهم اکثرا اوقاتی رخ خواهند داد که انتظارشونو نداریم . تاریخ پست : شنبه 30 تیر 1397 - 18:44 نه تو شادم میکنی ، نه دگر ، + پاورقی : آنچه که میماند ز تو اثر توست حاشا اگرت تاثیر پذیری از زخم زبونی تاریخ پست : سه شنبه 22 خرداد 1397 - 17:00 گاهی اوقـــاتـــ ، نـــمُــرده ؛ تمـامــ میشـوی . بـرای کسی زندگــی و بـرای بـعضی خــاطــره . + خُـوشحـالمــ که دُشمنانمـ از سوختگـاننـد چرا که مـرا نیـازی به بی مصـرفـان نـفتـد . ++ سـال نـود و هفتـــ میبــایستـــ ســـالِ > شـــروع و اتـمــامـــ < نـامگـذاری مـیشد ؛ شـــروعِ اتـمــــامِـــ پــلیــــدهـــا . یکشنبه - ۲۰ اسفند ۱۳۹۶ - 15 دقیقه یِ بامداد روزگـارئیست که من حــسرتِ دیـروز خورم تاریخ پاورقی : سه شنبه 22 فروردین 1396 -19:36 تاریخ ثبت پست : دوشنبه 8 خرداد 1396- 20:30 
آهــــــــــــــــــای غـــــــــــریـــــــبــه ؛ دل نـده به مــونــــدن ، بــا ایـن جــمــــاعـتـــ
تــــــــــــــو و اســــــــــــــــارتــــــــــ ، هـــمـــبنـــد نـیــستـیــن ، بـــرو به ســلــامـتـــایــنجــــــــــا پـــــــــــــرنــــــــــده ، پــــــرش رو چــــیـــدن ، به حکمـ تـــبـعــیـــد
هــــــــــر جـــــــا کــه رفـــتـــی ، بــــشنـــــو تـو از مــن ، آزادیـــتــ تبــــریــکــــ
ببر طــنـابه خیــالـتـــ از ســر ، سبـکـــ بـــــزن بــــــــــال ، از ایــــن ولـایــتــــــــ
منمـ همینجــا ، هواتــو دارمــ ، گــــرم شـــد دلـتــــ بـــــاز ، پیـــشمــ تـو بـــرگرد
هنوزمـ غباره هجرتتــ انگــار ، نــــــــشستـــــــــــــه روی شــیــشـه ی امیـــــد
گلهای یاسه تو بند موهاتــ ، خشکیـــــــــده لـای کـــتــابــــــ تـــــــــــــــــــاریـخ
صـــــــلــابــتـــــــــ عـــــشــــــــــــق ، از دیـــــــــارمـــون رفتــ ، به سمـتــــ بن بــستــ
یـــــــــــــکــــی گــــــــمــــــــونمــــــ ، از اون ور شــــــبـــــــــــ ، نفریـنمـــــون کـــــرد
وقـــــــتـی که بــــــــــــــــــــارون ، دوبـــــــــاره لـــغزیــــــد ، رو سطح این خاکــ
یا که پلیده ، هیمنـه ی کیــن ، از ایــــــــن دل تنـگــــــ ، دستـشــــو بــرداشتــ
از پــشتــــــه بومـــــه پــــــــــدری خـــــــــــــورشــــیــــــــــــد دوبـــــــــــاره تــــــابیــــد
میشینمــــ پــی رد تــو امـــــــا ، جـــــــــــــــون دوتــــــــــــــامـــون دوبــــاره بـرگـــرد
خدا از دور میخنده
زمین درگیرِ تشویشه
یه جورایی همه زنده ان
گمانم آخرِ قصه اس
سیاهِ ظلمِ روز افزون
غُبار از جاده افتاده
تهِ فصلِ زمستونه
پلیدی خورده به بن بست
صدایِ پایِ احساسات
همه همسویِ آزادی
گلِ نشکفته از حسرت
جسارت داره این روزا
یعنی باز هم اُمیدی هست
تزلزل داره هر چیزی
برید افسارِ بی قانون
شکسته یوغ استثمار
نقاب از چهره افتاده
مترسکِ سرِ جالیز
نگهبانی تبر بر دست
شبیهِ حال و روزِ شهر
به دورانِ کهن سالی ست
که ایستاده ولی خسته اس
به ریشخندی عمیق بر لب
که ای واپسترین تاریخ
تو ای گمگشته در اوهام
سرگشته ، سراسیمه ندانم کار
زمان اینجاست کنار من
همان هنگام که رفت از دست
ولی باز هم اُمیدی هست
اُمیدی هست به این بن بست
به این اندوهِ ذلت بار
به هر آنچه شکست جامِ میِ عُشاق
بباید باز به هم تازیم من و ساقی
بنیادش بر اندازیم
طرحی نو در اندازیم
که گر چه کوله بارِ درد
جوانی را گرفت از ما
ولیکن باز خواهیم خواند
تهِ بن بست خدایی هست
نام : بن بست
شروع چهارشنبه 13 تیر 97 - 18:00 --- اتمام شنبه 30 تیر 97 - 17:16
حیفِ آنهمه خاطراتِ شیرینت
میدانی چرا چنین غمگینم ؟
از روحِ محصور در تنِ سنگینم
که مرا گرفته در آغوش
میبرد مدام آنجا که
بر جوانِ چون منی ننگین است
از گذشته ایی مدام اندر حال
میبرد مرا سمتِ آینده
که گنگ و ترسناک و شرمگین است
ندارمت و خود نیز سردرگم
برده ایی مرا هر دم از خاطر
چون محاسنم زمستانی
سخت ، با برف و بورانِ سنگین است
من و تو حاصلِ یک دردیم
چون تب ، که در چله ی زمستانی
در سالهایِ شصتِ هرسین است
نسل من و تو هر دو با هم سوخت
تو کشاورز و من هم بی حاصل
سهم تو پینه هایِ پر عمقُ
کار من هم خوردن و خوابیدن
هر دو دلخوش به چراغ آینده
غافل از نفتدانی بودیم
که گویند نامش تقدیر است
تقدیرِ ما گره داشت از آغاز
چون تار و پودِ ریشه هایِ یک قالی
با طرح و نقشِ ویرانه یِ یک ایران
که زیرِ پایِ عابرانِ مسکین است
ما بذرِ کینه یِ چهل ساله
میگرفتیم دائما با اکراه
به امیدِ کرم از آن شاه دزدی
که لباسش تازگی ها از دین است
انتظارِ ما از آغاز
کار باطلی بود انگاری
در نبودِ استرانِ گرگ زده
کار ما بود درین ناخداگاه هنگام
آه و درد و کشیدنِ بی گاری
شخم و تخم و مضاعف همت و مکنت
هر کدامش سهمِ یکی از ما بود
ما به کوشش و والی هم اندر خواب
که کشاورز با کد خدا فقط هم دین است
نام : کشاورز و کدخدا
یک بامداد پنجشنبه ، سوم خرداد یک هزار و سیصد و نود و هفت هجری شمسی
ایـن که آمــد به ســرم از غـــمِ بی فـردائـیست
نـه به فـــردا خـوشی آمـد نـه به دیگــر روزم
ایـن که امــروز چُــنینم مــایــه یِ رسوائـیست
هــر چـه در چنتـه خـرد داشت نهـاد بر میزان
مُـزدش آن دادگـری خورد که خـود دیوانـیست
نـه بـــدهـــکـــارم و نـــی طلـب از کــس دارم
آنچـه مـن می طلبــم از ســـرِ بـی کـاریـسـت
دیگــران کـاشتـه انـد و هـمه اش مـا خــوردیـم
این همان حُکمِ حکیمی ست که خود بیمارئیست
بـر سـرِ هـر کـه کـلاه بـــود اگـر فـخـر و هُـنــر
بـی کــلاهیِ مـن از شـــرمِ کـلاهبــــردارئـیست
دادگـــــر دادِ مــــرا از سـمــعِ دزدان نگـــرفت
ایــن همـان گـوشِ کـــرِ هیـاَتِ حُکمفرمـائـیست
همگـــان مُـشت نمــودنـد گـره بر سـرِ عـــدل
لیک مُشتی چو گدا بر تختِ شاهنشاهیست
چـــاره یِ مـــردُمِ خـــود کـــرده نبـاشد تـدبیـــر
چــون کلـیــدست اُمـیـــدی کـه درِ زنـــدانیـست
آنهــمه نـــاز وتنـــعم ، عــزت و جـاه و جــلال
گورخوابیست کاَندر آینه یِ مردُم سالاریست
تاریخ شعر :
پنجشنبه ، 30 دی 1395 - 13:48
پاورقی :
جُـــــرم است چو ســــردار بر بـار نـشست
آنجـا که ســــر است چــوبه یِ دار شـکست
ღنمایہღ
ღشناسہღ
ღتجدید خاطراتــღ
ღدوستانღ
ღابزارღ